پیاده‌مداری به ساخت پیاده‌رو محدود نمی‌شود. مسیرهای پیاده باید به یکدیگر متصل باشند، عبور از خیابان را امکان‌پذیر کنند و نیازهای متفاوت استفاده‌کنندگان را پاسخ دهند. این راهنما موضوع را در قالب فرایندی منظم، از شناخت نیازها تا طراحی و ارزیابی، بررسی می‌کند.
اثر در اکتبر ۲۰۰۹ توسط سازمان حمل‌ونقل نیوزیلند منتشر شد. بیست فصل آن، از ویژگی‌ها و نیازهای عابران و پیاده‌پذیری محله‌ها آغاز می‌شود و به برنامه‌ریزی شبکه، مشارکت جامعه، سنجش تقاضای پیاده‌روی و اولویت‌بندی اقدامات می‌رسد. بخش طراحی، پیاده‌روها، گذرگاه‌ها، راهنمایی عابران، روشنایی و نگهداری شبکه را در بر می‌گیرد. پایش فعالیت پیاده و استفادهٔ بهتر از امکانات موجود نیز در فصل‌های پایانی مطرح می‌شود. معرفی و فهرست رسمی راهنما
برای دانشجویان شهرسازی و معماری، طراحان شهری و کارشناسان شهرداری، اهمیت مطالعهٔ این اثر در پیوند میان شناخت مسئله و تصمیم‌های اجرایی است. معرفی آن در عابرشهر نیز با همین هدف انجام می‌شود: آشنایی با روشی که کیفیت حرکت پیاده را در مقیاس یک شبکه می‌بیند و ارزیابی را به پیش از اجرا محدود نمی‌کند.
نسخهٔ ۲۰۰۹ دیگر راهنمای جاری نیوزیلند نیست. جانشین آن، «راهنمای شبکهٔ پیاده» (Pedestrian Network Guidance)، در فوریهٔ ۲۰۲۵ نهایی شده و به‌صورت صفحات وب و فایل‌های موضوعی پی‌دی‌اف در دسترس است. برای استفادهٔ حرفه‌ای باید به این منبع به‌روز مراجعه کرد؛ نسخهٔ قدیمی همچنان برای مطالعهٔ سیر تحول این رویکرد مفید است. استفاده از توصیه‌های آن در شهرهای ایران نیز نیازمند توجه به شرایط محلی است. راهنمای جدید و سابقهٔ به‌روزرسانی
مطالعه و دریافت راهنما
- مطالعهٔ راهنمای به‌روز و فایل‌های بخش‌ها
- مطالعهٔ نسخهٔ کامل ۲۰۰۹ (پی‌دی‌اف، ۱۸۸ صفحه، حدود ۹ مگابایت)
فایل اصلی بدون تغییر؛ حق نشر: سازمان حمل‌ونقل نیوزیلند، اکتبر ۲۰۰۹. این نسخهٔ تاریخی با راهنمای جدید جایگزین شده است.
